اهورا مزدا همه خوبی ها را آفرید از جمله روشنایی را

 روشناییی از اهورا مزدا

نشات گرفت و نه اهورا مزدا از روشنایی .

با سلام با شعری سپید به حضورتان آمده ام :

نیستی

تیر برق های شهر

در فاصله های یکسان

شهر را مهتابی کرده اند

زیر اولین تیر برق

مردی در اندازه لباس های خمیده اش

 خوابیده

و انعکاس نئون برسکه ها  

اطرافش را مهتابی تر کرده

در فاصله ای یکسان

 کنار برج مشکی

تیر برق به لیموزینی سفید خیره مانده

درروشنایی بعدی

مردی معشوقه اش را

در بارانی مهتاب

می بوسد

صحنه بعدی از آن زنی است

که لیموزینی برایش دست تکان می دهد

و برجی سیاه در انتظارش است

زیر تیر بعدی

شهر سکوت کرده

باران هنوز به انعکاس شهر

بر آسفالت می بارد

از تیر برق بعدی

خورشید بیرون می زند

زنی پیاده می شود

سکه ای می اندازه

مرد ژنده پوش هنوز خوابیده

در اطرافش کفاره ها

درد می کشند

2/دی /86

دوستان عزیز به خاطر مزاحمتهای فردی آشنا و شاید نا آشنا مجبور شدم قسمت

نظر خواهی پس از تایید نمایش داده شود و از سایر دوستان پوزش می خواهم .

  اهورا مزدا ، آن هستی جهانی و کلی ست که همه هستی ها

 داده او و پایداری از اوست

بهار بهانه سبزی است ، حتی برای به روز کردن وبلاگ ها...

فکر می کنم که دقیقا یک سال شده باشه که این وبلاگ رنگ هیچ شعری رو به خودش ندیده باشه . با اینکه سال گذشته تجربه های شعری خوبی داشتم ....

گفته بودم این وبلاگ می خواد رنگ ترجمه به خودش ببینه ولی از وقتی که ترجمه ها

تو هفته نامه و ماهنامه و فصل نامه ... های ادبی  چاپ شدند این وبلاگ هم دیگه رنگ ترجمه به خودش ندید....

ولی امروز با آخرین شعر سال گذشته که یک عاشقانه است و ترجمه ای که بازم عاشقانه است ، عید رو به همتون تبریک می گم . امیدوارم سال عاشقانه ای داشته باشین که زندگی شیرن بشه و بدهی ها و سختی ها و درس های سخت دانشگاه از یادتون بره ... تو رو  جون عشقتون مشروط نشین ...

تهران را پشت در بگذار

و از دور ترین نقطه جهان عشقی بیاور

دور ترین نقطه....

نه در قصر های سیبری ست

نه در امپراطوری کشیده بر دیوار چین

نه در خرابه های ثلاثه مصر

و نه حتی کنار ستون های تخت جمشید

که ملکه ها و شاهزاده هایشان

سالها پیش از دنیا آمدن

پدرانشان

آغوششان را.... بهم.....

تاریخ را پشت در بگذار

بی اجازه دور ترین نقطه جهان را بیاور

لبانی بر لبانی برهنه تر

۸۶/۱۲/۱۷

 ....................................................

                                                                                         WET DREAM

   I dreamed last night                                                                       
                                                                 I  kissed her lips  
and she became taut

her mouth became tight 

and with steps shy and measured  ...
                                                          more beautiful than ever 
she walked back ou                                                                                      t
into the rain and left me drenched but            

hoping she'd kiss my lips                                                    
                               in her limpid, illicit dreams at night 

رویای بارانی  

دیشب در رویایی

بوسه ای بر لبانش زدم

محکم در آغوشش کشیدم

آنقدر محکمُ که لبانش را بست

با هر قدم صورتش سرخ تر

و با هر خجالت زیبا تر می شد

او رفت

تا باران را بی حضور من قدم زند

اما خیس بارانم کرد

در آرزوی بوسیدن لبهام از زلالی او

بی آنکه بدانم رویای شبانه ممنوع است

BEAUTY OF GOD

    Humanity is the soul of GOD on the earth & I think we are the breath

Of GOD , there is a light of happy in the deep of the soul .

    GOD has made many doors opening in to truth…

Than we could heard whisper of sea anemoe , water lily, jasmine ,violet

& other flower whisper to GOD. When sun flower turn to sun light of GOD

     When we look at garden, pale sky, sun,… & any others things

We see GOD .  But when we go to the desert god near to our soul

So we see moon , stars & listen to silent we can feel light of GOD

By : Samira noroozi  

 در تمام عمر تو را در نمیابیم

اما

     تو

         ناگهان

                 همه را در می یابی!

..............................................

استاد قیصر امین پور :

 متولد : دوم اردیبهشت ۱۳۳۸ دزفول

درگذشت : هشتم آبان۱۳۸۶ بیمارستان دی تهران

...............................................

افتاد

آنسان که برگ

                   - آن اتفاق زرد -

                                         می افتد

افتاد

آنسان که مرگ

                   - آن اتفاق سرد ـ

                                            می افتد

اما

او سبز بود و گرم که

                          افتاد

..............................................

بله واقععیت داره قیصرامین پور ما را تحمل نکرد و رفت

 آآآآآآآآی.....

ای دریغ و حسرت همیشگی !

ناگهان

          چقدر زود

                      دیر می شود

بچه های دوره یازدهم یادشون نره که

استادشون دکتر قیصر امین پور بود

یادشون نره که در جشن اختتامیه

تندیس سبز شون رو از دست دکتر ....

هر روز بی تو روز مباداست

..........................................................................................

هیچ چیز از این درد ناک تر نبود که در بهشت زهرا پکر استاد دکتر قیصر امین

پور در راه قطعه هنرمندان و در راه وداع با یار صمیمی خود سید حسن

 حسینی باز گردانده شود ... و فرصتی کوتاه شاید ۱۰ دقیقه مجال هم

 می توانست ...اما...

روحش شاد

سلام

الان که این پست رو می نویسم خیلی خوشحالم

امروز اختتامیه جشنواره شعر شبهای شهریور بود

و خیلی از دوستام که لایق بودنند امروز به عنوان شاعر برگزیده انتخاب

شدنند مثل بهترین دوستام : مینا مومنی پور و سمانه عابدینی و

لیلا کرد بچه عزیزو جواد سلطانی و سودابه مهیجی و محمود حبیبی و ....

من هنوز هم خوشحالم و به همه دوستام که در این جشنواره برگزیده شدند

از صمیم قلب تبریک می گم

امید وارم زودتر جوایزشون رو بگیرن چون من شیرینی از هر کدومشون

می خوام